Weer veel gebeurd in Oz…
Bij het schrijven van de vorige post hadden we amper geslapen maar we beslisten toch om diezelfde dag nog een beetje verder te rijden. Een uurtje uit Port Augusta vonden we Port Pirie, een gezellig klein havenstadje dat blijkbaar niet op de toeristenroute ligt. De hitte dreef ons het water in, we bleven er de hele namiddag, dobberend tussen de ozzies. ‘s Avonds parkeerden we blue-ie tussen de auto’s van de vissers. Meer dan een slaatje konden we niet verdragen als avondmaal (loden hitte, remember). Heerlijke nacht.
‘s Ochtends zetten we koers naar Adelaide, de hoofdstad van South Australia. De wagen raakten we op zes hoog kwijt in een parkingcomplex. Het was een regenachtige dag om te stad te verkennen maar daar waren we eigenlijk niet rouwig om. Eindelijk wat afkoeling… Terug een overzichtelijk dambordpatroon. We namen een kijkje in de musea (niet zo heel bijzonder bevonden hier) en de bibliotheken. Van het eerder vermelde Duits koppel hoorden we dat er een ikea bij het vliegveld zou liggen. Een goeie optie voor in druilerige dagen. Op ‘t einde kochten we ook nog een maaltijd (Zweedse meatballs) en we kwamen er zowaar Belgen tegen! Drie Antwerpenaren die plus minus dezelfde tour maakten als wij. In het begin wat afwachtend, maar al snel waren we aan het wenen van het lachen door uitwisseling van ervaringen op de reis. Ze nodigden ons uit om de dag erop iets te doen in ‘t stad. We pasten ons plan (als er al één is) aan en parkeerden de van in Glenelg, de beach van Adelaide. Je waant je er zowaar in Oostende: shops overal, een zeebriesje, trams en tonnen mensen. The day after we worked on our tanning (near the beach). In de late namiddag zakten we terug af naar Adelaide, waar we een afspraak hadden met de drie Vlaamse boys. Eerst gingen we kijken naar bikepolo, polo op de fiets dus. Ergens in een parkingcomplex in chinatown. Corneel probeerde ook eens en zag dat het fun was! Nog wat praten over de fiets (fixed gear: fietsen uit de velodroom om te cruisen door ‘t stad), erna op naar de HQ, de hipste discotheek van ‘t stad. Een zaal of vijf, vol goeie muziek. Onze eerste echte party in Australië en we lieten het smaken. Het thema leek wel pimps & co, hoewel er “beachparty” op ‘t programma stond. Als meisje moet je je gewoon in een te kleine jurk heisen en alles gebruiken om de klanten tot in de fruitwinkel te lokken, zo lijkt het wel. Diezelfde nacht nog namen we afscheid van Chris, Tom en Nicky. We hebben ons geamuseerd!
De volgende dag zetten we koers naar ‘t Zuiden. We reden tussen grote wijnvelden, machtige weidelandschappen vol met schapen en koeien. Rond de klok van vijf hielden we halt in Naracoorte, een gemeente ergens in South Australia. We maakten er kennis met Jess en Garry, een koppel van de streek die per toeval hun barbie hielden op dezelfde plek als wij (samen met Daniel en Savanah, de kids). We raakten aan de praat. Bleek dat Garry een farmer was. Hij vroeg of wij de farm eens wilden zien. Wij knikten niet van neen! Diezelfde avond vertrokken we nog naar de boerderij, 50 km verder. We ruilden blue-ie in voor ‘t comfort van een 4×4. En hier startte de nachtelijke safari. Met een koplamp op ‘t dak zagen we schapen, kangoes, konijnen en vossen. ‘t Spectaculairst echter waren de kangoeroes die we achterna jaagden! Ongelooflijk hoe snel die beesten kunnen lopen. Oh, en nu vergeten we nog te vermelden dat we, alvorens op safari te trekken, koffie dronken bij Garry’s ouders. Bleek ook nog eens dat ze goudzoekers waren. Ze waren wat content om hun buit te tonen aan de bezoekers. Drie maand per jaar trekken ze met een volgestouwde 4WD de bush in op zoek naar ‘t kostbare goedje. Een week tevoren hadden ze ‘t grootste stuk van hun buit verpatst aan den Amerikaan.
Opstaan op de farm, ons wassen in de shed. Daarna gaven we de blauwe hagedis de sporen en schoten door ‘t laatste restje landschap van South Australia, Victoria binnen. We hielden pas halt in Warrnambool, aan ‘t begin van de Great Ocean Road. We hadden een hartelijk gesprek met een ingeweken Noors koppel (Alma en Torgils). Die avond sliepen we op de parking van de IGA. Ongelukkiglijk hadden we ons geparkeerd op een helling, waardoor we ‘s ochtends ietwat verward opstonden. Op naar de Great Ocean Road. Het weer leek niet echt mee te zitten, maar ‘t klaarde al gauw open. We werden getrakteerd op ‘stunning views’, hoewel alles heel toeristisch was. De helicopters vliegen af en aan, toeristen opzuigend en uitspugend als was het een volautomatische machine! Nu, we zagen ook nog koala’s langs de weg, kregen een van de mooiste routes van Australië te zien alvorens we de kip-saté-sticks in de pan bakten in Torquay, de surferstown van Victoria. Na ‘t eten trokken we naar ‘t circus. Een klassiek circus waar de Perry brothers alle mogelijke jobs combineren (kaartjesknipper + clown + jongleur + ijsjesverkoper + …). Wij genoten echter met volle teugen. ‘t Hoeven niet altijd medaillewinnaars te zijn die de show stelen!
‘s Ochtends werden we gewekt door de Shire Council, boete van een kleine tachtig euro aan ons been voor onwettig kamperen (!) en op naar Geelong, waar we een afspraak hadden met Ann en Jason, via via leren kennen. We werden er meer dan hartelijk ontvangen. Een echte bbq bij Aussies! Ann, een ingeweken Antwerpenaar stelde ons op ‘t gemak, liet ons even Geelong zien, alvorens we ‘t bed indoken zonder de blauwe deur achter ons te hoeven sluiten, ‘t doet toch deugd. Jason en Ann moesten al vroeg op (sommige mensen moeten werken, realiseren we ons af en toe), wij draaiden ons nog eens alvorens aan de dagtaak te beginnen: drie wasmachines. Toen alles uithing trokken we met de mountainbikes de wijde wereld in. Een mooie route langs de Barwon river, bevolkt met roeiers. Helm op, want verplicht hier. ‘s Avonds tickets gekocht voor de trein naar Melbourne, just an hour away. Ook nog even langs de sports oval geweest om Ann aan ‘t werk te zien op de touch footy (rugby met aftikken).
Dinsdagochtend vroeg opgestaan en de trein naar Melbourne genomen. Wat een stad man. Hier hadden we ook weer de fiets mee, wat een goed idee van onze gastheer en – dame! Een stad, vol machtige gebouwen, waar cultuur de overhand heeft op natuur (vaak is ‘t omgekeerd in Australië). We begonnen met een bezoek aan de visitor information centre op federation square (heerlijk plein, btw). De vriendelijke dame voorzag ons in alle mogelijke brochures en kaarten die je je wensen kunt. Op haar aanraden hopten we eerst de gratis bus op om de stad wat te verkennen. Na ‘t korte overzicht doorkruisten we de stad naar de Victoria Markets: Prullen, groenten en fruit, vis, vlees, kruiden en lederwaren. Alles heel groot, de moeite om door te cruisen. Erna naar Brunswick Street, een hippe straat vol coole shops, boekenwinkels, juwelen, etc. Na deze ‘korte’ citytrip was de tijd gekomen om eens te gaan loeren naar een van de grootste events van ‘t jaar, de Australian Open! Van een moeder en dochter die de courts verlieten kregen we tickets (groundpasses) te pakken waarmee we op de heilige tennisgrond geraakten. Het voelt aan als een festival, maar met betere merken 
. Redelijk onder de indruk! Ook slaagden we erin om binnen te glippen in de Rod Laver Arena op ‘t einde van de match Federer – Andreev . We zagen hem nog handtekeningen uitdelen voor hij in de catacomben van RLA verdween. ‘s Avonds trokken we moe maar voldaan de trein op richting Geelong.
De dag erop had Ann een vrije dag genomen om ons Melbourne van zijn culturele kant te laten zien. De ford falcon (legendarische wagen voor backpackers) werd geparkeerd en we trokken het Melbourne museum in. Vooral de upper level werd gesmaakt: Mind and body gallery + Melbourne Gallery. Een walking around museum met heel veel prikkels waar geselecteerd moet worden. Hoe werken de hersenen, hoe denken we, stoornissen, de geschiedenis van therapie, etc. In de Melbourne Gallery stadsontwikkeling, Phar Lab (gekend paard hier), de first settlers, etc. Tijd voor de lunch. Een door Ann uitgepikte veggietent kon ons zeker bekoren. Met een volle maag waggelden we de tram op richting Federation Square, waar de National Gallery of Victoria op ‘t programma stonden. Een keurig museum met hedendaagse kunst. Enkele goeie dingen gezien alvorens we het ACMI (Australian Centre for Moving Image) binnenstapten. Alles rond film en bewegend beeld. Wat je allemaal met beeld kunt doen, de geschiedenis, befaamde Australiërs in ‘t wereldje, commercials, etc. Dik in orde. Na een koffieke terug de tram op, auto in en terug naar Geelong. Jason had ondertussen de koksmuts opgezet en bij thuiskomst konden we genieten van de lekkere spaghetti terwijl Henin een 80tal km verder in twee sets tegen Dementieva genoeg had om door te stoten naar de volgende ronde. This is fun!
Vanochtend opgestaan, de blog bijgevuld terwijl Leen hier de boel wat aan de kant doet.
Wij zien u graag,
CorLeen.
 |
| Aussie 2010.01.21 |
